Ławeczka (2004)

Tytułowa ławeczka stoi przy portowym nabrzeżu, gdzie cumują statki wycieczkowe. Kasia mija ją codziennie, idąc do pracy. Drobna, krucha trzydziestolatka pracuje bowiem jako bufetowa na statku "Dziewanna" wożącym turystów po granicznej rzece. Od czasu rozwodu samotnie wychowuje syna i marzy o dobrym, czułym, kochającym mężczyźnie, który zapewniłby jej silne oparcie w życiu. Pewnego dnia na portowej ławeczce zauważa przystojnego trzydziestoparolatka. Piotr pracował kiedyś w stoczni, teraz kursuje między Polską i Niemcami, przywożąc stamtąd używane samochody na sprzedaż. Żona wyrzuciła go z domu, nie pozwala kontaktować się z dziećmi. Pewnie miała dosyć mężowskich wyjazdów, a przede wszystkim zdrad. Piotr jest bowiem notorycznym podrywaczem. Pełen uroku, przystojny, obdarzony czarującym uśmiechem nie musi się nawet specjalnie wysilać - podrywa kolejne panie na ten sam, idiotyczny zresztą, tekst, a one lgną do niego jak muchy do miodu. Kasia jest przekonana, że spotkała go już rok temu.
Co więcej, spędziła z nim noc, snuła nawet plany na przyszłość. Jej kochanek - przedstawiający się jako Jurek - miał tylko iść po swoje rzeczy i zaraz wrócić, ale więcej się nie pojawił. Teraz ona przysiada się do niego, ale on - nie poznawszy jej - podaje się za Mikołaja i znów próbuje swoich uwodzicielskich sztuczek. Trudno o większe rozczarowanie. Kasia odchodzi jak niepyszna, ale Piotr, widząc w niej kolejną, potencjalną zdobycz, podąża za nią.
"Dziewanna" rusza w rejs z obojgiem na pokładzie. Zirytowana Kasia przypomina niefrasobliwemu kochankowi szczegóły ich pierwszego spotkania, on zaczyna wreszcie coś sobie przypominać. Przeprasza, znajduje setki wyjaśnień i wymówek. Kłamie, jak zwykle, co i raz zmieniając zresztą wersję. Próbuje udobruchać Kasię, licząc znów na miłe chwile w jej towarzystwie. Ona złości się, krzyczy, ale zaraz potem mięknie, by znów się oburzyć, gdy Piotr lojalnie uprzedza, że na męża i ojca w ogóle się nie nadaje, więc Kasia nie ma czego żałować. Ale nawet wtedy i tak znacznie bardziej ją pociąga niż zakochany w niej, stateczny i prostolinijny kapitan statku, Stefan. Tylko czy dwoje tak odmiennych ludzi ma szansę na coś więcej niż przelotny flirt? [TVP]

Swobodna adaptacja słynnej sztuki rosyjskiego pisarza Aleksandra Gelmana.



Produkcja: 2004
Premiera: 27 sierpień 2004

Reżyseria:


Muzyka:


Obsada:
Kasia
Piotr Kot
Andżela
Stefan, kapitan "Dziewanny"
"Rudy"
-
mechanik na "Dziewannie"
-
-
-
-
-
policjant kupujący samochód od Piotra
-
i inni


IMDb (angielski)
Wikipedia (polski)


03.151204

(POL) polski,


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz